In de zomer van 2026 kregen we een tip. Er stond een Sprint 4E te koop. Het 2e type met lichtmetalen velgen, schijfrem aan de voorzijde en elektronische ontsteking. Deze brommer stond al jaren op ons lijstje van Tomos brommers welke we wilden hebben. We moesten snel zijn want de Sprint wordt niet vaak aangeboden. En mocht dat het geval zijn, zijn er vaak meerdere kapers op de kust. Zowel nationaal als internationaal. We namen contact op en de deal werd gesloten. De brommer bleek een origineel Nederlands exemplaar uit 1977.

Bij inspectie bleek dat de Sprint door de jaren heen goed onderhouden was. Bij reparaties was soms afgeweken van het origineel. Zo was de elektronische ontsteking vervangen door een magneetontsteking en waren de markante CEV richtingaanwijzers vervangen door een type “look a like”. De lak had inmiddels zijn beste tijd wel gehad, de tank had 2 lichte deukjes en het chroomwerk was door de jaren een heel klein beetje aangetast. Logisch voor een brommer van inmiddels 50 jaar oud. Na een grondige inspectie bleek de Sprint echter in een prima conditie te verkeren. Zeer zeker de moeite waard om te restaureren.

Er kon er een lijst opgesteld worden met onderdelen die we moesten gaan verzamelen. Als je aan een restauratie gaat beginnen kan deze lijst behoorlijk oplopen. Belangrijk is wel om dit vooraf te doen. Je kan dan een redelijke inschatting maken van het kostenplaatje. Veel restauraties lopen spaak omdat tijdens de restauratie blijkt dat de kosten te hoog oplopen. En dat is jammer van het werk en de inmiddels gemaakte kosten. Vaak word een niet voltooid restauratieproject dan met verlies doorverkocht. Het is ook zaak om te bepalen wat je gaat vervangen en wat je gaat restaureren. Daarna kan het speurwerk naar de onderdelen gaan beginnen. Alle mogelijke bronnen in Nederland, Slovenië en Slowakije werden aangesproken. Binnen een korte tijd hadden we de onderdelen bij elkaar en in huis. Het werk kon gaan beginnen.

We begonnen eerst met de spatborden. Demonteren, schoonmaken, anti roest behandeling aan de binnenzijde en dan polijsten. Het voorspatbord werd weer als nieuw. Het achterspatbord was een ander verhaal, maar daar later meer over. Het eerste stukje was gelukt. we konden verder. De Sprint was voorzien van een remhendel met een rechthoekig remvloeistofreservoir. Dit hoort een remhendel van Magura te zijn voorzien van een rond remvloeistofreservoir. Deze hadden we nieuw kunnen bemachtigen. Bij de remhendel zit de richtingaanwijzerschakelaar geïntegreerd.

Zoals eerder vermeld waren de richtingaanwijzers niet origineel. We hadden een complete originele set weten te bemachtigen. Daarnaast was de koplamprand heel licht aangetast. Eigenlijk net niet mooi genoeg zodat hij afstak bij de rest van de nieuwe onderdelen. We kozen er dus voor om ook de koplamp te vervangen door een nieuw chroom exemplaar. Voordat we alles konden monteren en aansluiten besloten we eerst een elektrisch schema te maken. Dat is makkelijker bij de montage maar, en dat is nog veel belangrijker, er is altijd naslagwerk.

We kwamen aan bij de achterzijde. Hier is ook heel veel chroomwerk te vinden. Het achterspatbord had zijn mooiste tijd gehad en was voorzien van deukjes. Uitdeuken van chroomwerk is echt lastig. Staal en RVS zijn nog wel te doen maar chroom is als een spiegel. Je ziet echt de meest kleine oneffenheden. We hebben een poging gedaan en kregen de schade aardig weg. Maar aardig is niet perfect. Het resultaat zou afsteken bij al het nieuwe chroomwerk. Een mooi en gaaf achterspatbord van een Sprint is niet te vinden. En voor een 2e hands exemplaar, die vaak in een nog slechtere staat verkeert, betaal je heel veel geld. We kregen een gouden tip vanuit de Tomoswereld. We konden een nieuw exemplaar aanschaffen voor een hele redelijke prijs. Die zou mooi staan bij het nieuwe bagagerek en de richtingaanwijzers.